آیین بدرقه جواد مجابی از کوی نویسندگان به سوی امامزاده طاهر کرج/ امیرحسن چهلتن: ما عناصر نامطلوب بودیم
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، بدرقه جواد مجابی (۱۴۰۵- ۱۳۱۸)؛ نویسنده، شاعر، طنزپرداز، نقاش و منتقد ادبی و هنری از صبح امروز، چهارشنبه ۱۸ شهریور ۱۴۰۵ از مقابل خانهاش (تهران- در مسیر جنوب به شمال بزرگراه شیخ فضلاللهنوری، نرسیده به پل شهرک آزمایش، مجتمع کوی نویسندگان)، به سمت امامزاده طاهر کرج آغاز شده است.
ازجمله حاضران در این مراسم هوشنگ گلمکانی، پری ملکی، محمد قاسمزاده، نگار اسکندرفر، احمد پوری، اصغر همت، حافظ موسوی، سیروس علینژاد، پوریا عالمی، مهدی مظفری ساوجی، شهاب مقربین و… هستند.
پوریا سوری: یکی از خردمندترین و خلاقترین انسانها دیگر در میان ما نیست
پوریا سوری، شاعر که اجرای مراسم را بر عهده داشت، با اشاره به دشواری روز وداع با جواد مجابی گفت: «روز سختی برای من است؛ از این جهت که قرار است یکی از خردمندترین و خلاقترین انسانها دیگر در میان ما نباشد و ما قرار است امروز او را مشایعت کنیم و در امامزاده طاهر کرج، در کنار دوستانش، به خاک بسپاریم.»
او با اشاره به آشنایی و دوستی خود با مجابی ادامه داد: «من شانس و فرصت این را داشتم که در دو دهه اخیر به خانه بلوک شماره سه رفتوآمد کنم، با او دوستی کنم و از او یاد بگیرم.»
امیرحسن چهلتن: ما عناصر نامطلوب بودیم
امیرحسن چهلتن، نویسنده، نیز در این مراسم با اشاره به سابقه طولانی آشنایی خود با جواد مجابی گفت: «من یار غار مجابی نبودم، اما آشنایی ما به بیش از پنجاه سال پیش برمیگردد؛ زمانی که خیلی جوان بودم.»
او ادامه داد: «ممکن بود بین دیدارهای ما ماهها فاصله بیفتد و گاهی هم پیش میآمد که هفتهای دو بار همدیگر را ببینیم. طبیعی است که در طول این سالها خاطرات و گپوگفتهای زیادی داشتیم.»
چهلتن سپس به یکی از خاطرات مشترک خود با مجابی و جمعی از نویسندگان در سالهای پس از انقلاب اشاره کرد و گفت: «یکی از خاطرات به زمستان ۶۷ برمیگردد؛ زمانی که فشار سانسور شدید بود و تصمیم گرفتیم بیانیهای بنویسیم با عنوان «رنجنامه اهل ادبیات». برای نخستین بار در منزل مجابی جمع شدیم تا پیشنویس نامه را تهیه کنیم و جلسه دوم در منزل شاملو برگزار شد.»
به گفته او، در نهایت ۲۴ نفر پای این نامه را امضا کردند. همزمان با انتشار فتوای سلمان رشدی، نویسندگان امضاکننده نگران بودند که انتشار چنین نامهای آنها را در موقعیتی دشوار قرار دهد.
چهلتن با اشاره به آن دوره گفت: «ما فکر کردیم که ممکن است با این شکواییه، عناصر نامطلوب به نظر برسیم. البته ما عناصر نامطلوب بودیم.»
او در ادامه به ماجرای اتوبوس ارمنستان اشاره کرد و گفت: «ما سوار اتوبوس ارمنستان بودیم. ساعتها پای پرتگاه کنار اتوبوس و ۴۸ ساعت در بازداشتگاه بودیم.»
چهلتن در بخش دیگری از خاطرات خود به زمستان ۷۷ و قتل محمد مختاری و محمدجعفر پوینده اشاره کرد؛ اتفاقاتی که در جریان قتلهای زنجیرهای روشنفکران و نویسندگان ایران رخ داد.
او گفت: «زمستان ۷۷ بر ما معلوم شد که برای از بین بردن نویسندگان بهانهای لازم نیست. پوینده و مختاری کشته شدند و ما فهمیدیم این رشته سر دراز دارد.»
به گفته چهلتن، در آن مقطع مجابی نیز از نخستین کسانی بود که واکنش نشان داد. او ادامه داد: «سریعاً کاغذ و قلم خواستیم و دو یادداشت نوشتیم؛ یکی خطاب به مردم و یکی خطاب به رئیسجمهور وقت.»
چهلتن در بخش پایانی سخنانش به یکی از آثار جواد مجابی اشاره کرد و گفت که این نویسنده سالها پیش تصویری از مرگ و سرنوشت خود را در داستانی به نام «مرگ در کاسه سر» ترسیم کرده بود.
او با اشاره به انتشار این داستان در سال ۱۳۵۸ گفت: «او ۵۰ سال پیش نوع مرگش را پیشبینی کرده بود. نیش پرخراشش در کاسه سر بود که دکتر مجابی را از پای درآورد.»
جواد مجابی، شنبه ۱۴ شهریور ۱۴۰۵ ساعت ۱۵:۱۵ در ۸۷ سالگی در بیمارستان درگذشت. او از چهرههای شناختهشده فرهنگ و هنر معاصر ایران بود که در طول چند دهه فعالیت، در حوزههای مختلف ادبیات و هنر حضوری پررنگ داشت و آثار متعددی از او در زمینه شعر، داستان، رمان، طنز، نمایشنامه، فیلمنامه و پژوهش منتشر شد. براساس اعلام خانواده جواد مجابی به خبرآنلاین، بعد از مراسم خاکسپاری هیچ مراسم دیگری برگزار نخواهد شد و دوستان و دوستداران این نویسنده میتوانند به مدت هفت روز برای عرض تسلیت به منزل ایشان مراجعه کنند.
این گزارش در حال بروزسانی است…
۲۴۲۲۲۴۳
